Elk jaar is het weer hetzelfde liedje. Zo een paar dagen na de verjaardag van papa ben ik van plan om écht af te gaan vallen. Na 7 (zus), 13 (mama), 19 (ikzelf) februari en 3 maart (papa) heb ik genoeg van al dat gebak en vreetpartijen dat ik mezelf weer net een Michelin-poppetje voel. De shirtjes die al iets aan de strakke kant zaten, zitten nu helemaal rampzalig en ik ben blij met de paar shirtjes die nog wel harstikke leuk staan. Ik weet dat de zomer er weer aankomt en ook ik wil dan weer leuke kleding aan. Een paar kilootjes teveel zijn dan totaal niet welkom!
Zeker na het lezen van het succes-verhaal van Tanja (die 10kg is afgevallen) komt die wil om aftevallen weer terug. Helaas, uit ervaring weet ik dat die wil na een paar uur alweer weg is. Ik ben op dit moment niet mezelf en zit niet echt lekker in mn vel (zie vorige blogpost) en om dan ook nog die eindeloze strijd tegen de kilo’s aan te gaan … Daar zit ik echt niet op te wachten! Aan de andere kant kan dat wel het begin zijn naar betere tijden en kan ik een begin maken met weg terug naar een beter zelfbeeld.
Dietiste
Eind 2008 ben ik een paar keer naar de dietiste geweest en ik zat op de goede weg. Ik kreeg alleen een dikke rekening (eigen risico) waar ik dus absoluut niet op zat te wachten, dus ben ik bij haar gestopt. Het was al duidelijk dat ik in principe niet teveel eet, maar dat ik de verkeerde producten kies. Als ik dus verder zou willen gaan met afvallen, wist ik dat ik dát aan zou moeten pakken. Daarnaast ben ik nu 1 dag in de week meer gaan sporten dan toen, dus met veel pijn, moeite en extreem veel doorzettingsvermogen zou het moeten lukken! Dat is dus precies waar het echte probleem zit…
Doorzettingsvermogen
Vriendlief heeft één keer geprobeerd om me te helpen met mijn afvalpoging. We woonden nog niet samen, maar de plannen waren er al wel en hij wilde me graag helpen met het boodschappen doen. Hij heeft – waarschijnlijk dankszij zijn supermarktervaring – redelijk productkennis en ik moest constant vragen of dat ene product “goed voor me was”. Een nadeel: ik word strontchagrijnig als ik te horen krijg als ik een bepaald product niet mag hebben. Vriendlief is er dus maar mee opgehouden om mij te ‘helpen’ met mijn afvalpoging. We willen natuurlijk geen ruzie krijgen! Ik zal het dus volledig op mijn eigen krachten moeten doen…
En nu?
Geen idee! Ik probeer het gevoel van ‘graag willen afvallen’ zo lang mogelijk vast te houden, maar hoe lang zoiets duurt is elke keer weer anders. Een voordeel: ik ga vanmiddag na het werk sporten en meestal ben ik dan bloedfanatiek.. Een nadeel: van papa heb ik een halve aardbeien kwarktaart meegekregen en die staat nu sierlijk in mijn koelkast te staan. Alleen de gedachte al aan een van mijn favoriete taarten brengt me helemaal van slag. Ik wil zó graag een taartje, maar tja,, dat is natuurlijk niet goed voor de vetjes. Ik zal dus voorlopig zoveel mogelijk proberen om mezelf aan de regeltjes te houden. Ik ben benieuwd of het gaat lukken.. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik de kans maar heel klein schat …
Zo herkenbaar… Ik zeg het ook steeds, nu ga ik echt beginnen, maar als ik dan weer even een rotmoment heb, kan ik mezelf niet in bedwang houden. Hoe irritant! :)
Sterkte ermee meis. De tijd komt vanzelf, dat je dat knopje om kan zetten.
Ik weet dat ik het kan! Toen ik 15 was kon ik in een keer (toevallig ook na een verjaardag van papa) wél afvallen. Meteen 15kg! Ik ben toen nog nooit zo gelukkig geweest met mijn gewicht/lichaam =D wie weet..